Նարոդնիկություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Նարոդնիկություն ― մի ուղղություն է ռուս հասարակական շարժման մեջ, գլխավորապես տարածված է եղել 19-րդ դարի երկրորդ կեսերին, արտահայտում էր այն մանր-բուրժուական ինտելեգենցիայի հայացքներն ու տեսակետները, որն իր հենարանը տեսնում էր գյուղացիության մեջ։

Նարոդնիկները ընդունում էին, որ Ռուսաստանը ընթանում է զարգացման ինքնուրույն ուղիով, որը տարբեր է Արևմուտքի զարգացման ուղիից, և որ Ռուսաստանում շնորհիվ այն հանգամանքի, որն հողն օգտագործվում է համայնական ձևով («հողային օբշչինա» ― հողը կազմում է համայնքի բոլոր անդամների կոլլեկտիվ սեփականությունը և միայն ժամանակավորապես է տրվում առանձին անհատներին օգտագործելու) ― հնարավոր կլինի անմիջականապես անցնել սոցիալիզմին՝ առանց անցկենալու կապիտալիստական զարգացման ստադիան։ 20-րդ դարի սկզբին Նարոդնիկությունը վերածնվեց եսերների, տրուդովիկների, ժողովրդական սոցիալիստների կուսակցությունների ծրագրերում։