Մոզեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Tabanus ցեղի մոզ

Մոզեր, խոշոր ճանճեր, որոնց էգերը կենդանիների և մարդու արյունածուծ են։

Բնութագիր և զարգացում[խմբագրել]

Թրթուրները զարգանում են խոնավ հողում, ճահիճներում, ջրում։ Մոզերի խայթոցը շատ ցավոտ է։

Իսկական մոզերը կամ իշամեղուները (օրինակ՝ եզան մոզը) ունեն թափանցիկ թևեր, մոխրագույն են կամ գորշավուն։ Դրանց հաճախ սխալմամբ բոռ են անվանում։

Անձրևամոզերի (ոչ մեծ մոխրագույն ճանճեր) թևերը մոխրագույն են, մարմարանախշ, իսկ կանաչաչք՝ ոսկեաչիկ մոզերի թևերի վրա կան խոշոր սև բծեր։ Իսկական մոզերը և ոսկեաչիկները առավել աշխույժ են հատկապես շոգ ժամանակ, իսկ անձրևամոզերը՝ անձրևից առաջ։ Մոզերի խայթելուց պաշտպանվելու համար օգտագործում են վանող ցանցեր և քսուքներ։

Հայաստանում[խմբագրել]

Հայաստանում՝ հյուսիսային անտառային շրջաններում, տարածված են մոխրագույն, լայնաճակատ և ուշ ամառային մոզերը։

Տես նաև[խմբագրել]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Տնային տնտեսության հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png