Մեծ Մորավական տերություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Anne of Bohemia (1290 1313) (4458925550).jpg

Մեծ Մորավական տերություն, Մեծ Մորավական իշխանություն, արևմտյան սլավոնների վաղ ֆեոդալական պետություն 9-րդ—10-րդ դարերում։ Կազմավորվել է Մորավա գետի հովտում և իր բարգավաճ շրջանում ընդգրկել Մորավիայի, Սլովակիայի, Չեխիայի, Լուժիցի, Պանոնիայի տարածքները և որոշ սլավոնական հողեր։ Մայրաքաղաքն էր Վելեգրադը։ Հնագիտական պեղումները վկայում են այդ տարածքում բարձր զարգացած հողագործության, արհեստների, Բյուզանդիայի և Կիևյան Ռուսիայի հետ առևտրի, ամրոցներում և ազնվականների նստավայրերում տնտեսական և քաղաքական աշխույժ կյանքի մասին։ Պատմականորեն հայտնի առաջին իշխան Մոյմիր I-ի օրոք (830—846) տարածվել է քրիստոնեությունը։ Տերությունն ավելի է ամրապնդվել Ռոստիսլավի օրոք (846—870), որը ակտիվորեն պայքարել է գերմանական ագրեսիայի դեմ, դաշինք կնքել Բյուզանդիայի հետ (862)։ Նրա խնդրանքով Բյուզանդիայից Մեծ Մորավական տերություն են ժամանել (836) Կիրիլը և Մեֆոդին, որոնք և հիմնել են գերմանական եպիսկոպոսությունից անկախ սլավոնական եկեղեցին, որով ամրապնդվել է Մեծ Մորավական տերության քաղական ինքնուրույնությունը։ Պետության տարածքն առավել մեծ չափերի է հասել Սվյատոպոլկի օրոք (870894)։ 9-րդ դարում ուժեղացել են ուդելային իշխանները։ 895 թվականին Մեծ Մոավական տերությունից անջատվել է Չեխիան, 897 թականին՝ Լուժիցը, 906 թվականին քոչվոր հունգարները գրավել են տերության տարածքի մեծ մասը՝ վերջ տալով նրա գոյությանը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png