Մավրիտանիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
الجمهورية الإسلامية الموريتانية
Մավրիտանիա դրոշ Մավրիտանիա զինանշանը
Նշանաբան՝
شرف إخاء عدل
Ազգային հիմն՝
"Մավրիտանիայի ազգային հիմն"
Մավրիտանիա դիրքը
Մայրաքաղաք Նուակշոտ
18°09′N, 15°58′W
Պետական լեզու(ներ) Արաբերեն
Շրջանային լեզու(ներ) ֆրանսերեն
Կառավարում Իսլամական հանրապետություն
 -  Նախագահ Մուհամեդ Աբդել Ազիզ
 -  Ջրային (%) 0.03
Բնակչություն
 -  2012 նախահաշիվը 3,359,000 (135-րդ)
 -  1988 մարդահամարը 1,864,236[1] 
ՀՆԱ (ԳՀ) 2011 գնահատում
 -  Ընդհանուր $7.093 միլիոն[2] 
 -  Մեկ շնչի հաշվով $2,178[2] 
ՀՆԱ (անվանական) 2011 գնահատում
 -  Ընդհանուր $4.200 միլիոն[2] 
 -  Մեկ շնչի հաշվով $1,290[2] 
Ջինի (2000) 39 (միջին
ՄԶՀ (2011) Green Arrow Up Darker.svg 0.453[3] (ցածր) (159th)
Դրամական միավոր Մավրիտանյան ուգիյա (MRO)
Ժամային գոտի (UTC+0)
 -  Ամռանը (DST) չունի (UTC+0)
Ինտերնետ .mr
Հեռախոսային կոդ +222

Մավրիտանիան (الجمهورية الإسلامية الموريتانية) ամբողջական անվանումը՝ Մավրիտանիայի Իսլամական Հանրապետություն (արաբերեն՝ الجمهورية الإسلامية الموريتانية‎‎), պետություն է Աֆրիկայի հյուսիս-արևմուտքում: Արևմտյան ափերը ողողվում են Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերով: Ռելիեֆում տիրապետում են ընդարձակ հարթավայրերն ու սարավանդները: Երկրի տարածքի 2/3-ն զբաղեցնում է Սահարա անապատը: Երկրի Տարածքը՝ 1.030.700 կմ² է: Բնակչությունը 2012 թվականին կազմել է 3.359.185 մարդ:

Ընդհանուր տվյալներ[խմբագրել]

Մշտական հոսք ունեցող գետեր չկան: Բացառություն է միայն սահմանամերձ Սենեգալ գետը: Բուսածածկույթը նոսր է, գերակշռում են չորասեր թփուտները, ատլանտյան ափամերձ գոտում՝ սավաննաները: Ընդերքում կան երկաթի, պղնձի, վոլֆրամի պաշարներ:

Պատմություն[խմբագրել]

XI դարի կեսերին Մավրիտանիայի տարածքում ստեղծվել է Ալմորավյանների հզոր պետությունը, որն ընդգրկել է նաև Մարոկկոյի և Արևմտյան Ալժիրի տարածքները: XV դարում մուտք են գործել եվրոպացիները՝ պարտուգալացիներ, իսպանացիներ, այնուհետև՝ հոլանդացիներ, անգլիացիներ, ֆրանսիացիներ: 1920 թվականին երկիրը պաշտոնապես հայտարարվել է ֆրանսիական գաղութ՝ Ֆրանսիական Արևմտյան Աֆրիկայի կազմում: Անկախություն է ձեռք բերել 1960 թ-ին:

Տնտեսություն[խմբագրել]

Բնակչությունը հիմնականում արաբներ ու բերբերներ են: Խոշոր քաղաքներ են Նուակշոտը, Նուադիբուն, Կաեդին: Բնակչության մեծ մասն զբաղվում է քոչվոր անասնապահությամբ: Բուծում են խոշոր եղջերավոր կենդանիներ, ուղտ, ոչխար, այծ: Ափամերձ գոտում զբաղվում են ձկնորսությամբ: Գյուղատնտեսական գլխավոր մշակաբույսերն են կորեկը, սորգոն, եգիպտացորենը, բատատը, գետնանուշը, օազիսներում՝ փյունիկյան արմավենին: Կան ձկան վերամշակման, շաքարի, ցեմենտի արտադրության, ալրաղաց ձեռնարկություններ:

Վարչական բաժանում[խմբագրել]

Մավրիտանիան բաժանված է 12 մարզերի և Նուակշոտ մայրաքաղաքային ինքնավար շրջանի։ Շրջաններն էլ իրենց հերթին բաժանվում են 44 մարզերի.

Շրջան Վարչական կենտրոն Տարածք,
կմ²
Բնակչություն,
(2000), մարդ.
Խտություն,
մարդ./կմ²
1 Ադրար Ատար 215 300 60 847 0,28
2 Ասսաբա Կիֆֆա 36 600 249 596 6,82
3 Բրակնա Ալեգ 32 800 240 167 7,32
4 Դախլեթ-Նուադիբու Նուադիբու 22 300 75 976 3,41
5 Գորգոլ Կաէդի 13 600 248 980 18,31
6 Կուդիմագա Սելիբաբի 10 300 186 697 18,13
7 Խոդ-էշ-Շարկի Նեմա 182 700 275 288 1,51
8 Խոդ-էլ-Գարբի Այուն-էլ-Ատրուս 53 400 219 167 4,10
9 Ինշիրի Ակժուժտ 46 800 11 322 0,24
10 Նուակշոտ Նուակշոտ 1 000 611 883 611,88
11 Տագանտ Տիջիկժա 95 200 61 984 0,65
12 Տիրիս-Զեմմուր Զուէրատ 252 900 53 586 0,21
13 Տրարզա Ռոսո 67 800Նուակշոտ 252 664 3,73
Ընդհանուր 1 030 700 2 548 157 2,47

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]