Մաթյուրեն Վեյսիեր Լա Կրոզ

Մաթյուրեն Վեյսիեր Լա Կրոզ
Բնագիր ԱԱՀ՝
Ծննդյան օր՝	4.12.1661
Ծննդավայր՝	Նանտ, Ֆրանսիա
Վախճանի օր՝	21.5.1739
Վախճանի վայր՝	Բեռլին, Գերմանիա
Ազգություն	ֆրանսիացի
Գրքեր՝	«Քրիստոնեության պատմությունը Եթովպիայում և Հայաստանում», «Բառարան հայ լեզվի», «Ցուցակ ազգաբանության թագավորաց հայոց Հովհաննեսիկ տեր Անվո և իշխան հայոց Մեծաց» և այլն

Մաթյուրեն Վեյսիեր Լա Կրոզ (ֆրանս.` Mathurin Veyssière de La Croze) (1661-1739) - ֆրանսիացի արևելագետ-հայագետ: Բեռլինի համալսարանի պրոֆեսոր, պրուսական արքունի դիվանապետ: Տիրապետել է լատիներենին, գերմաներենին, հայերենին, սեմական ու սլավոնական մի շարք լեզուների:

Գրքերը

Լույս են տեսել Լա Կրոզի «Քրիստոնեության պատմությունը Եթովպիայում և Հայաստանում» (1739), «Գանձ լակրոզյան նամակների» (լատ., հ. 1-3, 1762-64) և այլ գործեր: Անտիպ գիտական ժառանգության զգալի մասը նվիրված է Հայաստանի պատմությանն ու գրականությանը, հայերին: Կազմել է «Բառարան հայ լեզվի», «Ցուցակ ազգաբանության թագավորաց հայոց Հովհաննեսիկ տեր Անվո և իշխան հայոց Մեծաց» գործերը:

Թարգմանությունները

Լատիներեն է թարգմանել Մեսրոպ Երեցի «Պատմութիւն մնացորդաց հայոց և վրաց»-ը (որը սխալմամբ վերագրվել Ստեփանոս Օրբելյանին), Ներսես Շնորհալու «Հիսուս որդի» պոեմը, Հեթում թագավորի «Որ ծառայեալս եմ բիւր ախտից» տողով սկսվող պոեմը, քաղվածներ Առաքել Դավրիժեցու պատմությունից և այլն: Լատիներեն է թարգմանել «Աշխարհացոյցի» «Ասիա» բաժինը: Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը համարել է «թագուհի թարգմանութեանց»:

Աղբյուրներ

Շրումպֆ Ա., Ուսումնասիրութիւնք հայ լեզուի եւ մատենագրութեան յարեւմուտս (ԺԴ-ԺԹ դար), թրգմ և լրց. Գ. Զարբհանալյան, Վնտ., 1895 թ.:

Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հ. 2, էջ 399, Երևան, 1995 թ.: