Հիստիդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հիստիդին
Histidin - Histidine.svg
L-histidine-3D-sticks2.png
Ընդհանուր տեղեկություններ
Դասական անվանակարգում Հիստիդին
Ավանդական անվանում L-2-ամինո-3-(1H-իմիդազոլ-
4-իլ) Պրոպանաթթու
Քիմիական բանաձև C6H9N3O2
Ռացիոնալ բանաձև C6H9N3O2
Ֆիզիկական հատկություններ
Մոլային զանգված 155,16 գ/մոլ
Ջերմային հատկություններ
Հալման ջերմաստիճան 287 °C
Կրիտիկական կետ -
Քիմիական հատկություններ
pKa 1,70
6,04
9,09
Իզոէլեկտրական կետ 7,59
Դասակարգում
CAS համար 71-00-1 (L-Հիստիդին)
351-50-8 (D-Հիստիդին)
4998-57-6 (DL-Հիստիդին)
PubChem 773
SMILES C1=C(NC=N1)CC(C(=O)O)N
ChEBI 6038
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Հիստիդին, α-ամինա-β-իմիդազոլիլպրոպիոնաթթու, հիմնային հատկություններով օժտված ամինաթթու։

Ֆիզիկական հատկություններ[խմբագրել]

Հիստիդինը լուծվում է ջրում, առավել լավ լուծվում է էթանոլում: Չի լուծվում եթերներում:

Օրգանիզմում[խմբագրել]

Կենդանիների մեծ մասի համար անփոխարինելի է, մարդու օրգանիզմում սինթեզվում է սահմանափակ քանակությամբ։ Մտնում է մի շարք ֆերմենտների, մասնավորապես ռիբոնուկլեազների, տրանսկետոլազների ակտիվ կենտրոնների կազմի մեջ։ Հիստիդինի դեզամինացման ռեակցիան դարձելի չէ, կատալիզվում է հիստիդին-ամոնիակ-լիազ ֆերմենտով, որը հայտնաբերված է բակտերիաներում և կենդանիների լյարդում։ Հիստիդինի անբավարարությունը հանգեցնում է նյութափոխանակության խանգարումների, այդ թվում և հեմոգլոբինի սինթեզի արգելակման։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png