Հերակլիոս Ա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հերակլիոս I (575-641), հայազգի բյուզանդական կայսր 610-ից։ Հերակլիոսների դինաստիայի հիմնադիրը։ Նրա օրոք սկզբնավորվել է կայսրության շրջանների կառավարման բանակաթեմային համակարգը։ Պարսկաստանի հետ 628-ին կնքել է հաշտություն, որով վերականգնվել է Հայաստանի բաժանման 591-ի սահմանագիծը։ 636-ին արաբները Յարմուկ գետի մոտ պարտության են մատնել բյուզանդական զորքերին, նվաճել Ասորիքն ու Պաղեստինը։

Հերակլիոսը փորձել է ստեղծել քրիստոնեական «Նոր վարդապետություն»՝ միակամություն (մոնոթելետիզմ), որի նպատակն էր կամրջել միաբնակներին և երկաբնակներին։ Հերակլիոսը 633-ին Կարինում գումարել է եկեղեցական ժողով և հայկական եկեղեցուն պարտադրել իր «նոր վարդապետությունը»։ Սակայն հայ ժողովուրդը մերժել է այն և պայքար ծավալել բյուզանդական արքունիքի խարդախ քաղաքականության դեմ։

Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարան ից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png