Հեռատեսիլ

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հեռատեսիլը կամ հեռուստացույցը հեռակապ միջավայր մըն է, որ պատկերներ կը հաղորդէ ու կը ստանայ: Պատկերները կրնան միագույն կամ գույնաւոր ըլլալ, եւ ընդհանրապէս ձայնի հետ կապ ունի: Հեռատեսիլ բառը կրնայ նշանակել հեռատեսիլի «set»ը, ծրագրավորումը, կամ հաղորդումը: Անգլերէն բառը լատիներէն եւ յուներէն արմատներ ունի՝ յունարէն թելե (τῆλε) եւ լատիներէն վիզիո (visio):

Հեռատեսիլը ընդհանուր հաղորդական ընդունիչ եղերէ տուներու, գործարաններու, եւ վարժարաններու մէջ, մանաւանդ լուրի եւ զվարճութեան համար: 1970-էն ի վեր, հեռատեսիլը գործածուած է լրատվամիջոցներու և երաժշտութեան մեջ, ինչպէս ձայնագրուած եւ տեսագրուած ձայներիզներ եւ սկավառակներ: