Հենրիկ Մալյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից


1rightarrow blue.svg Անվան այլ գործածումների համար տես՝ Մալյան (այլ կիրառումներ)
Picto infobox cinema.png
Հենրիկ Մալյան
Henrik Malyan.jpg
Ընդհանուր տեղեկություններ
Ծնվել է սեպտեմբերի 30, 1934
Թելավ, Վրաստանի ԽՍՀ
Մահացել է մարտի 14, 1988
Երևան, ՀԽՍՀ
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն ԽՍՀՄ
Գործունեության տարիներ 1951-1988
Մասնագիտացում ռեժիսոր
սցենարիստ
Պարգևներ Znakpocheta2.jpg People Artist of the USSR1.jpg People's Artist of the Armenian SSR.jpg Почётный знак лауреата Государственной премии Армянской ССР.jpg
IMDb ID 0540899

Հենրիկ Սուրենի Մալյան (սեպտեմբերի 30, 1934, Թելավ, Վրաստանի ԽՍՀ - մարտի 14, 1988, Երևան, ՀԽՍՀ), հայ նշանավոր կինոռեժիսոր, թատերական ռեժիսոր, սցենարիստ, թատերական ուսուցիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1977), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1982)։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Հենրիկ Մալյանը ծնվել է 1934 թվականին Թելավում։ 1942-1945 թվականներին աշխատել է Թբիլիսիի ավիագործարանում որպես գծագրիչ, փականագործ։ 1945-1951 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժնում` Լևոն Քալանթարի արվեստանոցում:[1] 1953 թվականին ավարտել է Ա. Լունաչարսկու անվան պետական ​​թատերական արվեստի ինստիտուտի (ГИТИС) ռեժիսուրական ընդլայնված դասընթացները։ 1951-1954 թվականներին աշխատել է որպես ռեժիսոր Հայաստանի տարբեր թատրոններում (Արտաշատ, Կիրովական, Ղափան) և հեռուստատեսությունում։ 1954 թվականից՝ ռեժիսորի օգնական, այնուհետև ռեժիսոր Հայֆիլմ-ում։ 1961-1962 թվականներին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում ստաժավորում է անցել ռեժիսորներ Կալատոզովի և Բոնդարչուկի մոտ:[1] 1980 թվականին Հայֆիլմին առընթեր հիմնադրեց «Մալյան թատրոն-ստուդիա»։ Առաջին բեմադրությունը Վ․ Սարոյանի պատմվածքի հիման վրա «Իմ հայրենիքի խրատական հեքիաթները» ներկայացումն էր։

1982 թվականից դասավանդում էր Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, պրոֆեսոր։[2] 1971–1988 թվականներին դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, 1975–1988 թվականներին եղել է ռեժիսուրայի և դերասանի վարպետության ամբիոնի վարիչ:[3]

Դերասան, ռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Դավիթ Մալյանի (1904-1976) քրոջ որդին էր։[4]

Մահացել է 1988 թվականի մարտի 14-ին Երևանում։ Թաղված է Թոխմախի գերեզմանոցում։

Պարգևներ և կոչումներ[խմբագրել]

  • ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1977)
  • ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1982)
  • ՀԽՍՀ պետական մրցանակ (1975)
  • «Պատվո նշան» շքանշան
  • Երկրորդ մրցանակ Համամիութենական կինոփառատոնում Եռանկյունի ֆիլմի համար (1968, Լենինգրադ)
  • «Մեծ Պրոմեթևս» գլխավոր մրցանակ, առաջին աստիճանի դիպլոմ Անդրկովկասի և Ուկրաինայի կինոփառատոնում Եռանկյունի ֆիլմի համար (1968)
  • Սան Ռեմոյի հեղինակային ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնում մրցանակ Մենք ենք մեր սարերը ֆիլմի համար (1976, Իտալիա)
  • Գլխավոր մրցանակ Համամիութենական կինոփառատոնում Նահապետ ֆիլմի համար (1978, Երևան)
  • Մրցանակ լավագույն ռեժիսուրայի համար՝ Ապտակ ֆիլմում (1981, Վիլնյուս)[5]

Ֆիլմագրություն[խմբագրել]

Ռեժիսոր[խմբագրել]

Տարի Անվանում
1950 Եկամտաբեր պաշտոն
1952 Վենետիկյան երկվորյակներ
1953 Պաղտասար ախպար
1953 Արջը
1960 Նվագախմբի տղաները (Հենրիկ Մարգարյանի հետ)
1963 Ճանապարհ դեպի կրկես (Լևոն Իսահակյանի հետ)
1964 Կեղծ լրտեսը (կարճամետրաժ)
1967 Եռանկյունի
1969 Մենք ենք, մեր սարերը
1972 Հայրիկ
1977 Նահապետ
1980 Կտոր մը երկինք
1982 Մի կաթիլ մեղրը

Սցենարիստ[խմբագրել]

Տարի Անվանում
1977 Նահապետ
1979 Անմահություն (վավերագրական)
1980 Կտոր մը երկինք (Վահան Թոթովենցի և Ստեփան Ալաջայանի հետ)
1980 Մեր բակի աստղերը (կարճամետրաժ)
1982 Մի կաթիլ մեղրը
1982 Գիքոր
1987 Առատություն (վավերագրական)
1982 Կարոտ (Ռուբեն Հովսեփյանի հետ)

Երկեր[խմբագրել]

  • Հենրիկ Մալեան. «Երկխոսություն երրորդի համար. հուշերի գիրք», խմբագիր՝ Հրաչուհի Տատուրյան, (առաջին հրատ. Երևան, «Նաիրի», 1997 թ., երկրորդը - 2010 թ.)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են