Հեյկե Կամերլինգ Օնես

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Հեյկե Կամերլինգ Օնես
{{{բնագիր անուն}}}

Ծնվել է 1853 թ., սեպտեմբերի 21 (1853-09-21)
Գրոնինգեն, Հոլանդիա
Մահացել է փետրվարի 21, 1926 (72 տարեկան)
Լեյդեն, Հոլանդիա
Քաղաքացիություն Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ
Ազգություն հոլանդացի
Գիտական ոլորտ Ֆիզիկա, Քիմիա
Հայտնի է որպես Գերհաղորդականության հայտնաբերող

Հեյկե Կամերլինգ Օնես (հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes; սեպտեմբերի 21 1853, Գրոնինգեն, Հոլանդիա - փետրվարի 21 1926, Լեյդեն, Հոլանդիա), հոլանդացի ֆիզիկոս և քիմիկոս, Լեյդենի համալսարանի պրոֆեսոր (1882-1924)։

Հեղուկ հելիում ստանալու նպատակով Լեյդենի համալսարանում ստեղծել է հատուկ կրիոգենային լաբորատորիա, որը դարձել է ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի համաշխարհային կենտրոն և կոչվել նրա անունով։

Առաջինը Կամերլին Օնեսին է հաջողվել հասնել բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճանների։ 1908-ին նա առաջինն է ստացել հեղուկ հելիում։ 1911-ին սնդիկի էլեկտրական դիմադրությունը հետազոտելիս հայտ նաբերել է, որ 4, 1K ջերմաստիճանում դիմադրությունն անհետանում է, այդ երեվույթն ստացել է գերհաղորդականություն անվանումը, իսկ ինքը գիտնական դարձել է փաստորեն այն հայտնաբերողը։

1913 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիկայի բնագավառում։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png