Հայաստանի զինանշան

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հայաստանի զինանշանը բաղկանում է առյուծից և արծիվից որոնք պահում են մի վահան։ Զինանշանը միացնում է հին և նոր խորհրդանիշներ։ Արծիվը և առյուծը հին հայկական խորհրդանիշներ են որոնք սկիզբ առել են առաջին Հայկական թագավորություններից որոնք քրիստոնեությունից առաջ գոյություն են ունեցել։

Հայաստանի Հանրապետության պետական զինանշանի մասին օրենքն ընդունվել է Հայաստանի Գերագույն Խորհրդի կողմից 1992 թ. ապրիլի 19-ին։ 2006 թ. հունիսի 15-ին ընդունվել է «ՀՀ զինանշանի մասին» նոր օրենքը Ազգային Ժողովից։^[1]

[խմբագրել] Խորհրդանիշ

Հայաստանի զինանշանի կենտրոնական մասում` վահանի վրա, պատկերված են հայկական չորս թագավորական տոհմերի` Արտաշեսյանների, Արշակունիների, Բագրատունիների և Ռուբինյանների (Կիլիկյան թագավորություն) զինանշանները։ Դրանք բոլորում են բիբլիական Արարատ լեռան պատկերը, որի գագաթին ուրվագծված է Նոյյան տապանը։ Լեռան ստորոտում Վանա լիճն է։

Վահանի երկու կողմից պատկերված են առյուծ և արծիվ, որոնք խորհրդանշում են ոգու, իշխանության, աննկունության և արիության ուժը։ Ներքևում պատկերված սուրը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի պայքարը հանուն ազատության և անկախության, փետուրն ու հասկերը` նրա ստեղծարար տաղանդը և խաղաղասիրությունը։

[խմբագրել] Աղբյուրներ

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

• Հայաստանի զինանշանը Flags of the World-ում
• Զարգացումը Հայաստանի դրոշի և զինանշանի