Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերություն
«Առաջին ալիք»
Public Television of Armenia logo.jpg
Տեսակը հեռուստաընկերություն
Ոճ ՊՓԲԸ
Հիմնադրվել է 1955 թ. սեպտեմբերի 5
Հիմնադիր(ներ) ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհուրդ
Գլխամասերը Հայաստան Հայաստան
ԵրևանԵրևանՆորք, Գևորգ Հովսեփյանի 26
Գլխավոր անձինք Մարգարիտա Գրիգորյան (գործադիր տնօրեն)
Սպասարկվող տարածքը ՀայաստանՀայաստան
ԱրցախԱրցախ
Երկիրմիջազգային[1]
Արտադրանք մեդիա
Ծառայություններ հեռուստատեսություն, կայքեր
Զուտ շահույթ Armenian dram sign.svg 2,447,000 (2013)[2]
Ստորաբաժանումները Առաջին ալիք
Համահայկական ալիք
Սեփականատեր Հայաստանի Հանրապետություն
Վեբ-կայքը www.1tv.am


Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունը (Հայաստան 1, ARMTV, Առաջին ալիք կամ Հ1) հիմնադրվել է 1955 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Հայաստանի ամենադիտվող հեռուստաալիքներից է։[3] Առաջին ալիքի ներկայիս գործադիր տնօրենն է Մարգարիտա Գրիգորյանը։[4] Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը եթերային հեռարձակմամբ կազմում է մոտ 3,3 միլիոն մարդ։

Պատմություն[խմբագրել]

Հայաստանի հեռուստատեսությունը հիմնվել է 1955 թ. սեպտեմբերի 5-ին ԽՍՀՄ Գերագորյն Խորհրդի որոշմամբ։ Առաջին եթերը կայացավ 1956 թ. նոյեմբեևրի 29-ին՝ սկիզբ դրված կանոնավոր հաղորդումները եթեր տրվեցին շաբաթական չորս անգամ՝ երեքշաբթի, հինգշաբթի, շաբաթ և կիրակի օրերին՝ 2 ժամով։ Պաշտոնապես գրանցում է ստացել միայն 1957 թ. փետրվարի 9-ին, երբ սկսվեց պարբերական հեռարձակումը։ Առաջին լրատվական թողարկումը «Շաբաթվա նորություններ» անվանումով հեռարձակվել է 1957 թ. օգոստոսի 6-ին։ Հաղորդումը թողարկվում էր շաբաթական մեկ անգամ, որը պարբերական չէր։ Միայն 1958-ի փետրվարից հեռուստաալիքի լրատվական թողարկումը՝ «Նորություններ» անվամբ, դարձավ պարբերական։ Նույն թվականին էլ ստեղծվեց հեռուստատեսության լուրերի խմբագրությունը։ 1957 թ. հոկտեմբերի 13-ին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի կողմից ձևակերպվեց Հայկական ԽՍՀ հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեն։ 1970-ականներին Հայկական հեռուստաալիքի տիրույթը դուրս եկավ Երևանի սահմաններից։ Առաջին հաղորդումները մայրաքաղաքից դուրս հեռարձակվեցին Կապանում, Քաջարանում, Սիսիանում, ավելի ուշ՝ նաև Ղուկասյանում և Ամասիայում։ 1973 թ. մարտին սկսվեցին սև-սպիտակից գույնավոր հեռուստաեթերի անցնելու պատրաստությունները, և նույն թվականի մայիսի 1-ին Հ1-ը առաջին անգամ եթեր դուրս եկավ գունավոր հեռարձակմամբ, ցուցադրելով Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում անցկացվող Մայիսի 1-ի կապակցությամբ շքերթը։ Արդեն 1978 թվականին հաղորդումների կեսը գունավոր էին։ 1977 թ. նոյեմբերին հեռուստաալիքը սկսեց հեռարձակումը Երևանի նորակառույց հեռուստաաշտարակից, որն ունի 311,7 մետր բարձրություն, «Օրբիտա-2» արբանյակի շնորհիվ։

1990-ականների սկզբում հեռուստատեսությունը համեմատաբար ազատվեց գրաքննությունից։ Հասարակական-քաղաքական հաղորդումներին զուգահեռ ավելացան և նոր ձևով ներկայացան ժամանցային հաղորդումները։ Մեծ մասսայականություն էր վայելում «Խճանկար» ծրագիրը, որը 1990 թ. վերջին օրը ներկայացրեց «Ճամփորդություն դեպի 1991 թվականը» 24 ժամանոց հեռուստամարաթոնը։ Մեկ ամիս անց ծնվեց նոր հաղորդաշար՝ «3-րդ ալիք»-ը, որի հիմնական ստեղծագործական խումբը հավաքվեց առաջին օրվանից. Արտակ Արզումանյան, Էլմիրա Արսենյան, Արտավազդ Եղոյան, Վաչագան Ներսիսյան, Կարեն Քոչարյան։

1996 թվականից Հ1-ը Hot Bird արբանյակից սկսեց հեռարձակվել Եվրապայում, Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում, իսկ 2000 թ.-ից նաև Հեռավոր Արևելքում, Ավստրալիայում, ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ 1999 թ.-ից Հայաստանի հեռուստատեսությունը սկսեց հեռարձակվել արբանյակային կապով, որն իրականացավ ՀՀ Կապի նախարարության և իտալական «Տելեսպազիո» ընկերության միջև կնքված պայմանագրով։ Ներկայում Հանրային Հեռուստաընկերության միջազգային «Հայաստան 1» արբանյակային հեռուստաալիքը հեռարձակվում է ողջ աշխարհում։[5] Իսկ ահա 2000 թ. գործողության մեջ մտած նոր օրենքի համաձայն Ազգային հեռուստատեսությունը վերանվանվեց Հանրային հեռուստաընկերության՝ «Հ1» լոգոտիպով։ Այդ նույն թվականին գործողության մեջ մտած «Հեռուստատեսության և ռադիոյի մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն՝ Հանրային հեռուստաընկերությունը պարտավորվեց մինչև 2005 թ. հունվարի 1-ը բոլոր հաղորդումները և ֆիլմերը եթեր հեռարձակել հայերենով։ Սկզբում թարգմանվեցին մուլտֆիլմերը, այնուհետև՝ սերիալները։

2005 թվականի հուլիսի 7-8-ը Դուբրովնիկում տեղի ունեցած Եվրոպական հեռարձակողների միության 56-րդ գլխավոր համագումարում Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերությունն ու ռադիոն դարձան Եվրոպական հեռարձակողների միության լիիրավ անդամ, որի արդյունքում 2006 թ.-ից Հայաստանը սկսել է մասնակցել Եվրատեսիլ երգի մրցույթին։[6] 2007-ին ստեղծվեց Հանրային հեռուստաընկերության երկրորդ՝ Արարատ հեռուստաալիքը, որը սակայն դադարեցրեց իր գործունեությունը 2010 թվականին, զիջելով իր եթերային ալիքը Շողակաթ հեռուստաալիքին։[7]

Հաղորդումներ[խմբագրել]

Լրատվական
  • Հայլուր
  • Կիրակնօրյա Հայլուր
  • Ինդեքս
Վերլուծական
  • Կարծիք
  • Հրապարակում
  • Եվրոպական բանաձև
  • Հարցազրույց
  • Տեսանկյուն
Հասարակական
  • Ազատ գոտի
  • Կարոտ
  • Հատուկ ռեպորտաժ
  • Մերոնք
  • Դատական ժամ
  • Բարի Գալուստ Արցախ
  • Կյանքի կարուսել
  • Ճառագայթ
  • Սպասիր ինձ
Ժամանցային
  • Առավոտ լուսո
  • Ռուբիկոն
  • Երաժշտական փոստարկղ
  • Բարի ախորժակ
  • Ծիծաղի տուն
  • Օտար ամայի ճամփեքի վրա
  • 2 աստղ
  • Երգ երգոց
  • Դեպի կինո
  • Գտնված երազ
  • Թոփ 10
  • Իմ տաղանդավոր ընտանիքը
  • Հեռուստաթատրոն
  • Ազատ գոտի
Գիտամատչելի
  • Հայ ասպետ
  • Տիգրանի մոլորակը
  • Առողջության երաշխիք
  • Ինչո՞ւ է աղմկում անցյալը
  • Հայոց հարց
Մարզական
  • Լրացուցիչ ժամանակ
  • Հայ Էստրիմ
  • Ֆուտբոլ Առաջինի եթերում
  • Շախմատ-64
  • Շախմատի աշխարհ
Մշակութային
  • Մշակութային հայացք
  • Հայաստանի ճամփեքով
  • Պատմության վկաները

Մանկապատանեական

  • Արևիկ
  • Գժուկ

Ռազմական

  • Զինուժ
  • 02
Հ1-ի կողմից արտադրված հեռուստասերիալներ
  • Հանուն սիրո
  • Աննա
  • Հրեշտակների դպրոց
  • Սպանված աղավնին
  • Արտիստ
  • Գեներալի աղջիկը
  • Խաչագողի հիշատակարանը

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]