Հազկերտ Բ
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հազկերտ Բ (ծ․թ․ անհտ․-457), Պարսից արքա 439-ից։ Սասանյանների արքայատոհմից։ Քրիստոնեությունը դիտելով Մեծ Հայքի ու Բյուզանդիայի մերձեցման պատճառ և ձգտելով վերջ տալ հայերի ներքին անկախությանը՝ վարել է Մեծ Հայքի տնտեսական կեղեքման, նախարարների ուժերը ջլատելու և բռնի կրոնափոխության քաղաքականություն, որն առիթ է դարձել հայերի 450-451-ի ապստամբության (Վարդանանց պատերազմ)։
Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանի ց, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։  |
