Կոմս Մոնտե-Քրիստո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox book.png
Կոմս մոնտե Քրիստո
Le Comte de Monte-Cristo
Louis Français-Dantès sur son rocher.jpg
Ժանր պատմավեպ,
արկածային վեպ
Հեղինակ Ալեքսանդր Դյումա
Երկիր Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Բնագիր լեզու ֆրանսերեն
Գրվել է 1844-1845 թթ.
Թարգմանիչ Սուրեն Վահունի
Հայերեն հրատ. 1966 թ.
Շարք երկու հատորով
Իֆ ամրոցը 2009 թ.
Մոնտե-Քրիստո կղզին

Կոմս մոնտե Քրիստո (ֆր.՝ Le Comte de Monte-Cristo), «Կոմս Մոնտե Քրիստո»-ն Ալեքսանդր Դյումայի արկածային ժանրին դասվող վեպ, ֆրանսիական դասական գրակական ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1844-1845 թվականներին: Իր հերոսի անվանման մասին գրողը մտածել է Միջերկրական ծովով շրջագայելիս, երբ տեսել էր Մոնտեքրիստո կղզին և լսել այնտեղ անթիվ թաքնված գանձերի մասին լեգենդը: Հեղինակը միայն մի փոքր փոխեց կղզու անվանումը: Վեպի գործողությունները տեղի են ունեցել 1815-1829 թվականներին և 1838 թվականին:


Բովանդակություն[խմբագրել]

Հեղինակը պատմում է Էդմոն Դանտեսի՝ «Փարավոն» նավի նավապետի մասին, ով երջանիկ է և ամուսնանալ իր սիրած աղջկա՝ Մերսեդեսի հետ։ Սակայն նրա երջանկությունը երկար չի տևում։ Էդմոնի թշնամիները, նախանձելով նրան իր հաջողությունների համար, մեղադրում են նրան Բոնապարտիստության մեջ, ինչը այն ժամանակ մեղք էր համարվում, և բանտարկում են նրան ծովի ծոցում գտնվող Իֆ ամրոցում։ Բանտում նրանից բացի կար մի ծերունի, որին համարում են խելագար և ով տարիներ շարունակ օգնում է նրան և սովորեցնում փիլիսոփայություն, մաթեմատիկա, քիմիա, ֆիզիկա։ Ծերունին պատմում է նաև իր գանձի մասին, որը թաքցված է Մոնտե Քրիստո կղզում։ Սակայն ծերունին հիվանդանում է, կաթված ստանում և մահանում։ Նրան դնում են մի պարկի մեջ, որպեսզի նետեն ծովը, որը համարում էին այդ ամրոցի գերեզմանատուն։ Դանթեսը այն անցքով, որը փորել էին ինքն ու ծերունին հաղորդակցության համար, մտնում է պարկի մեջ։ Նրան հաջորդ օրը նետում են ծովը առանց հասկանալու, որ պարկի մեջ ոչ թե ծերունու դին է, այլ Էդմոնը։

Էդմոնը մի նավի միջոցով հասնում է Մոնտե Քրիստո կղզին, գտնում գանձը և դրանից հետո ներկայանում է բոլորին որպես Կոմս Մոնտե-Քրիստո ...

Նշանավոր խոսքեր գրքից[խմբագրել]

  • Երջանկությունը կուրացնում է մարդուն ավելի, քան հպարտությունը…
  • Մարդ միշտ շտապում է երջանիկ լինել, իսկ ով շատ է տառապել, դժվարությամբ է հավատում իր երջանկությանը…
  • Ցույց տուր, որ քեզ հարգում ես և քեզ կսկսեն հարգել…
  • Մի բանի համար երկու անգամ պատասխան չեն տալիս…
  • Ամեն մի մարդ իր մոլորությունն ունի…
  • Նրանք ատում են ինձ, ուրեմն վախենում են ինձնից…
  • Կան բառեր, որոնք երկաթե դռան պես փակում են խոսակցությունը…
  • Կան առաքինություններ, որոնք սահմանն անցնելով դառնում են արատ…
  • Տանջված սրտերի համար ուրախությունն ասես ցող լինի, որն ընկնում է տապից չորացած հողի վրա…Սիրտն ու հողը կլանում են բարերար խոնավությունը, բայց կողմնակի աչքն այդ չի նկատում…
  • Կանայք օժտված են անսխալ կանխազգացումով, ունեն իրենց հորինած հանրահաշիվը, որի օգնությամբ կարող են բացատրել ցանկացած հրաշք…
  • Հարազատները, որոնցից զրկվել ենք, հանգչում են ոչ թե հողում, այլ մեր սրտերում։ Այդպես է Աստծո կամքը, որպեսզի նրանք միշտ մեզ հետ լինեն…
  • Ամեն մարդ պետք է իր պարտքը կատարի հայրենիքի հանդեպ։ Ոմանք տալիս են նրան իրենց տաղանդը, ոմանք աշխատանքը, մյուսներն անքուն պահակ են կանգնած կամ զոհում են իրենց կյանքը հանուն նրա…
  • Այս աշխարհում չկա ո՛չ երջանկություն, ո՛չ դժբախտություն. թե մեկը, թե մյուսը հարաբերական են. միայն նա, ով անսահմանորեն դժբախտ է եղել, կարող է անսահման երջանկություն զգալ…Պետք է մահ փափագել, կյանքի քաղցրությունը զգալու համար…
  • Քանի դեռ Աստված ապագայի վարագույրը փակ է պահում մարդկանց համար, մարդկային ամբողջ իմաստությունը պարփակված է երկու բառի մեջ. սպասել և հուսալ…

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են