Կարի արդյունաբերություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Կարի արդյունաբերություն, թեթև արդյունաբերության ճյուղ, արտադրում է վերնահագուստ, սպիտակեղեն, գլխարկ։ Նախահեղափոխական Ռուսաստանում կարի ֆաբրիկային արտադրություն գրեթե չի եղել։ Հագուստը կարում էին հիմնականում տնայնագործական արհեստանոցներում, որոնց տեխնիկական զինվածության մակարդակը շատ ցածր էր։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո կարի արդյունաբերությունը ԽՍՀՄ-ում համակենտրոնացվեց, անհատ արհեստավորները միավորվեցին կարի արտելներում, ստեղծվեցին խոշոր ձեռնարկություններ, հետագայում՝ միավորումներ՝ «Բոլշեիչկա» (Մոսկվա), Վոլոդարսկու անվան (Լենինգրադ), «Ուկրաինա» (Կիև), «Գարուն» ու Կ. Ցետկինի անվան (Երևան) և այլն։ 1977 թվականին ԽՍՀՄ-ում թողարկվել է 20, 6 մլրդ ռուբլի կարի արաադրանք։ Հայաստանում դերձակությունը միջին դարերում կենտրոնացած էր քաղաքներում։ Բնակչության վերնախավերը՝ ֆեոդալներն ու հոգևորականությունը, հիերարխիայի մեջ գրաված իրենց դիրքին համեմատ, հագնում էին հատուկ և որոշակի գործվածքից զգեստներ, որ կարում էին պալատական և վանքապատկան դերձակները, մյուսները պատվիրում էին արհեստավորներին։ 19-րդ դարի սկզբին Երևանում և Ալեքսանդրապոլում կար կարի մոտ 25 արհեստանոց։ Տարածված էր տնային պատվերների սիստեմը։ Կարի ֆաբրիկային արտադրություն ստեղծվեց խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո՝ սկզբում արհեստագործական կոոպերացիայի ու տեղական, ապա՝ պետության թեթև արդյունաբերության համակարգում։ 1926-1940թվականներին գործարկվեցին Երևանի կարի առաջին («Հայկարարդ»), «Կրասնի շվեյնիկ», «Գարուն» արտադրական միավորման գլխամասային, Լենինականի, Կիրովականի Ստեփան Շահումյանի անվան կարի ֆաբրիկաները։ Ետպատերազմյան տարիներին բարձրարտադրողական տեխնիկայով հագեցած նոր ձեռնարկություններ կառուցվեցին Քանաքեռում, Կամոյում, Ալավերդում Չարենցավանում։ ՀՍՍՀ կարի արդյունաբերությունը 1978 թվականին թողարկել է 201, 5 հազար ռուբլի համախառն արտադրանք։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png