Լվովի հայերի կանոնադրություն
Լվովի հայերի կանոնադրությունը (լեհ.՝ Statut Ormian lwowskich) Լեհաստանի տիրապետության տակ գտնվող Լվովի, Լուցկի, Սնյատինի, Ստանիսլավի, Տերնոպոլի և տարածաշրջանի մի քանի այլ քաղաքների հայկական համայնքների միջնադարյահ իրավունքի հուշարձան է: 1344 և 1356 թվականների դեկտերներով Լեհաստանի թագավոր Կազիմիր Գ Մեծը հայերին դատական ինքնավարություն է տրամադրել, որը նրանք օգտագործում էին մինչև 1784 թվականը:
Տեղականան հայկական դատարանները այդ ժամանակի ընթացքում օգտվում էին սկզբում ավանդական հին հայկական իրավունքով, այսինքն Մխիթար Գոշի դատաստանագրքով, իսկ հետագայում Լվովի հայերի կանոնադրություով, որը ընդունել է պետրկուվյան սեյմը 1519 թվականի մարտի 5-ին և հաստատել է Լեհաստանի թագավոր Սիգիզմունդ Ա-ն: 16-րդ դարի երկրորդ կեսում Լվովի հայերի կանոնադրությանը ավելացվել է նաև դատաքննության հարցերը կարգավորող «Հայ իրավունքի դատարանների և գործերի կարգը»:
Արտաքին հղումներ [խմբագրել]
|
|
||
|---|---|---|
| Պատմություն և ներկան | Ուրարտական իրավունք • Կիլիկիյան Հայաստանի իրավունք • Մեծ Հայքի իրավունք • Ավատատիրական Հայաստանի իրավունք • Հայաստանի Հանրապետության իրավունք |   |
| Ճյուղեր | Քաղաքացիական • Քաղաքացիական դատավարություն • Քրեական • Քրեական դատավարություն • Քրեակատարողական • Հողային • Սահմանադրական • Աշխատանքային • Վարչական • | |
| Հուշարձաններ | Լվովի հայերի կանոնադրություն • Աստրախանի հայերի դատաստանագիրք • Մխիթար Գոշի դատաստանագիրք • Որոգայթ փառաց • Ներսես Լամբրոնացու օրենքներ • Կանոնագիրք Հայոց | |
| Անձինք | Ներսես Լամբրոնացի • Մխիթար Գոշ • Հովհաննես Գ Օձնեցի • Դավիթ Ալավկաորդի • Իգնացի Գժեգոժ • Կոստանդին Արմենոպուլոս • Յուրի Ղամբարյան • Շահամիր Շահամիրյան • Հակոբ Շահամիրյան | |
| Կապված | ՀՀ Սահմանադրություն | |
| Պորտալ:Իրավունք | ||
