Ժողովող
Ժողովող (եբրայերեն` קהלת, Քոհելեթ. հին հուն.՝ Εκκλησιαστής, Եկլեզիաստես) — Աստվածաշունչ մատյանի Հին Կտակարանի կանոնի գրքերից մեկը, պատկանում է իմաստության գրքերի թվին: Ըստ հուդայականության և քրիստոնեական ավանդության գրքի հեղինակը Հրեաստանի թագավոր Դավթի որդի Սողոմոնն է: Սակայն ժամանակակից ուսումնասիրողների կարծիքով գիրքը գրվել է մ.թ.ա. IV-IIIդդ.: Գիրքն ըստ բնույթի իմաստուն մտքերի, կյանքի, մահվան, երջանկության, մարդկային գործունեության տարբեր ոլորտների մասին խորհրդածությունների հավաքածու է:
Բովանդակություն |
Անվան ծագումը[խմբագրել]
Գրքի հեղինակը իրեն կոչում է «Ժողովող» (Դաւթի որդու՝ Երուսաղէմում Իսրայէլի թագաւոր Ժողովողի խօսքերը (Ա:1)): Ըստ ուսումնասիրողների, այդ անունը, հավանաբար, մատնանշում է Սողոմոնի կյանքի երկու իրադարձություններ, որոնց մասին հիշատակվում է Հին Կտակարանում: Առաջին դրվագն այն է, երբ Սողոմոնը իմաստություն է ստացել Գաբավոնում, «բազմամարդ ժողովրդի մեջ» (Գ Թագ., Գ:8), երկրորդը` երբ Երուսաղեմի տաճարի օծման առթիվ ժողովել է իսրայելցիներին ու օրհնել ժողովրդին` ժողովը (քահալ) (Գ Թագ, Ը:2 և 14) [1]:
Ոճը[խմբագրել]
Գիրքը գրված է հանգավոր արձակով, բազմաթիվ զուգահեռականություններով ու տաբեր ձևերի մեջ առնված միևնույն գաղափարի կրկնությամբ: Նախադասությունները սովորաբար երկար են և խճճված: Կան սիրելի բառեր ու արտահայտություններ («ունայն է», «արեգակի ներքո», «իմաստություն»)[2]: