Թութակ (երաժշտական գործիք)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Թութակ

Թութակ (անգլ.՝ fife, ֆր.՝ fifre, գերմ.՝ Schwegel), փողային երաժշտական գործիք է, որն իր կառուցվածքով և հնչողությամբ շատ նման է պիկոլոյին։ Այն օգտագործվում է հիմնականում քայլերգերում։

Պատմությունը և օգտագործումը[խմբագրել]

Թութակը հիմնականում պատրաստվում է էբենոսափայտից։ Այն սովորականում ունի վեց կամ յոթ անցք։ Թութակը լարված է մի բեմոլում, ռեում կամ սի բեմոլում։ Քանի որ գործիքը փոքր է, այն պարունակում է երկուս ու կես օկտավա։ Հմուտ նվագողները կարող են կատարել որոշ տոնայնական փոփոխություններ։

Գործիքը օգտագործվել է բավական հին դարաշրջաններից։ 14-րդ և 15-րդ դարերում այն օգտագործել են տարբեր թագավորների զորաբանակներում։ Զինվորերը բանակում թութակ նվագելուց հետո ետ էին վերադառնում իրենց գյուղերը և այնտեղ նույնպես նվագում էին իրենց սովորած ռազմական քայլերգերի եղանակները։ Այս երաժշտական բանավոր փոխանակումից առաջացել է մի անսմաբլ, որը պարունակում է թութակ և մեծ և փոքր թմբուկներ։

Տարբեր գյուղերում և քաղաքներում օգտագործվել են թութակներ այլ գործիքների նվագակցությամբ։ Այժմ այս գործիքը օգտագործվում է ռազմական նվագախմբերում և տարբեր ազգերի տոնական երաժշտություններում։

Էդուարդ Մանե, «Թութակ նվագող տղան», 1866 թ.

Թութակը իր նկարներից մեկում պատկերել է նաև Էդուարդ Մանեն («Թութակ նվագող տղան»)։