Թամար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Թամար

Թամար, (մոտ 1160 թ. - 1213 թ.), Վրաստանի թագուհի 1184 թ-ից (1178 թ-ից հոր՝ Գեորգի III-ի գահակից)։

Գործունեությունը[խմբագրել]

Գահակալության առաջին տարիներին ֆեոդալական ավագանին հանդես է եկել թագավորական իշխանության սահմանափակելու պահանջով։ Թագուհին թեև պահպանել է օրենսդրական և գործադիր իրավունքները, սակայն զրկվել է պետական հարցերը միանձնյա լուծելու հնարավորությունից։ Թամարի օրոք վրացական պետությունը հասել է իր հզորության ու ծաղկման գագաթնակետին։ Պետության և անձամբ թագուհու նեցուկն են դարձել Սարգիս Զաքարյանը և նրա որդիներ Զաքարե Բ-ն ու Իվանե Ա-ն։ Վերջիններս ազատագրելով Հայաստանի Բագրատունիների թագավորության տարածքը ստեղծեցին Զաքարյան Հայաստանը և պետական ունիայով գործակցեցին Թամար թագուհու գլխավորած Վրաստանի պետության հետ՝ ստանձնելով այդ երկրի բարձրագույն ռազմա-քաղաքական պաշտոնները։ Նրանք գլխավորել են պայքարը կենտրոնախույս ավագանու և արտաքին թշնամիների դեմ։ 1195 թ-ին վրացական և հայկական զորքերը Զաքարե Բ-ի հրամանատարությամբ պարտության են մատնել Ատրպատականի աթաբեգ Աբուբեքրին ու նրա դաշնակիցներին։ Թամարի թագավորության տարիները Վրաստանում և Հայաստանում նշանավորվել են շինարարական ծավալուն գործնեությամբ, մշակույթի առաջընթացով։ Թամարը 1185 թ-ին ամուսնացել է իշխան Անդրեյ Բոգոլյուբսկու որդու՝ Յուրիի հետ, երկրորդ անգամ 1189 թ-ին՝ ալանական արքայորդի Դավիթ Սոսլանիհետ։