Ընդհանրական նամակներ
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ընդհանրական նամակներ կամ Կաթողիկե թղթեր, Նոր Կտակարանի գրքերից յոթը` Հակոբոսի, Պետրոսի Ա և Բ, Հովհաննեսի Ա, Բ և Գ, Հուդայի նամակները, կոչվում են Ընդհանրական նամակներ: Այս անվանումը կապված է այն հանգամանքի հետ, որ սրանց հասցեատերերը կոնկրետ անձինք կամ համայնքներ չեն, ի տարբերություն Պողոսի նամակների, այլ ուղված են Ընդհանուր եկեղեցուն: Երկրորդ դարից սկսյած Հովհաննեսի երկրորդ նամակն արդեն անվանվել է Ընդհանրական (հուն. καθολική): Առաջին անգամ յոթ նամակները միասին Ընդհանրական են կոչվել Եվսեբիոս Կեսարացու կողմից: Հնագույն ձեռագրերում այս նամակները դրված են Գործք Առաքելոցից հետո և Պողոսի թղթերից առաջ: Այսօրվա տպագրություններում Ընդհանրական նամակները հաջորդում են Պողոսի թղթերին:
Բովանդակություն |
[խմբագրել] Գրականության ցանկ
- Նոր Կտակարան, Ս. Էջմիածին, 1986:
- Եզնիկ ծ. վրդ. Պետրոսյան, Ներածություն Նոր Կտակարանի, Էջմիածին, 1996, էջ 118:
[խմբագրել] Աղբյուրներ
- Ա. Գայայան, Նոր Կտակարանի ընդհանուր ներածություն, 2003:
- Ուդո Շնելլե, Ներածություն Նոր Կտակարանի, Գյոթինգեն, 2005: