Էդուարդ ֆոն Հարտման

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Էդուարդ ֆոն Հարտման (Eduard von Hartmann, 1842, փետրվարի 23 - 1906, հունիսի 5) - գերմանացի փիլիսոփա, իռացիոնալիզմի և վոլյունտարիզմի ժամանակակից դպրոցների նախորդներից։

Հետևել է Շելլինգին ու Շոպենհաուերին։ Բոլոր գոյերի հիմքն է համարել անգիտակցական հոգևոր սկիզբը, որն ստեղծում է կամքի ու գաղափարի բացարձակ միասնությունը («Անգիտակցականի փիլիսոփայությունը», 1869)։[1]

[խմբագրել] Աղբյուրներ

  1. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008). Գրականության տեսություն. Երևան: Սարգիս Խաչենց, էջ 466. 
Անձնական գործիքներ
Անվանատարածքներ

Տարբերակներ
Գործողություններ
Նավարկում
Մասնակցել
Գործիքներ
Այլ լեզուներով