Զեյթունի ապստամբություն (1895)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
1rightarrow blue.svg Անվան այլ գործածումների համար տես՝ Զեյթունի ապստամբություն
Զեյթունի ապստամբություն
Համիդյան կոտորածներ
Zeitun monument.jpg
Հուշարձան նվիրված Զեյթունի հայերին, Հալեպ, Սիրիա
Թվական 1895-1896 թթ.
Վայր Զեյթուն գավառ, Արևմտյան Հայաստան
Պատճառ Զեյթունցիների կիսանկախ վիճակի վերացում
Արդյունք Հայերի հաղթանակ, եվրոպական երկրների միջամտություն 10.000 հայերի սպանություն [1]
Տարածքային
փոփոխություններ
Թուրքական զորքի ետ քաշում Զեյթունից
Հակառակորդներ
Հայ
Հայդուկներ
Օսմանյան կայսրություն
Հրամանատարներ
Աղասի (Կարապետ Թուր-Սարգսյան)
Նազարեթ Չավուշ
Էդհեմ փաշա
Ալի Բեյ
Կողմերի ուժեր
1.500-6.000 30.000 կանոնավոր զորք


Զեյթունի 1895-1896 թթ. ապստամբությունը հայերի պատասխանն էր Համիդյան կոտորածներին։ Ապստամբությունն ավարտվեց հայերի կատարյալ հաղթանակով և արևմտյան երկրների միջամտությամբ։ Վերջիններիս միջնորդությամբ 1896 թ-ի հունվարի 30-ին Հալեպում կնքվում է հաշտության պայմանագիր, ըստ որի թուրքերը զորքերը ետ էին քաշում Զեյթունից, ապահովում էր նրանց կյանքն ու գույքը, Զեյթունում նշանակվում էր եվրոպացի կառավարիչ, իսկ տեղական պաշտոնյաները լինելու էին հայեր։[2]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 4
  2. Հայոց Պատմություն, հեղինակ Մելքոնյան , Չոբանյան, էջ 86-87