Զեյթունի ապստամբություն (1895)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Nuvola single chevron right.svg Անվան այլ գործածումների համար տես՝ Զեյթունի ապստամբություն
Զեյթունի ապստամբություն
Համիդյան կոտորածներ
Zeitun monument.jpg
Հուշարձան նվիրված Զեյթունի հայերին, Հալեպ, Սիրիա
Թվական 1895-1896 թթ.
Վայր Զեյթուն գավառ, Արևմտյան Հայաստան
Պատճառ Զեյթունցիների կիսանկախ վիճակի վերացում
Արդյունք Հայերի հաղթանակ, եվրոպական երկրների միջամտություն 10.000 հայերի սպանություն [1]
Տարածքային
փոփոխություններ
Թուրքական զորքի ետ քաշում Զեյթունից
Հակառակորդներ
Հայ
Հայդուկներ
Օսմանյան կայսրություն
Հրամանատարներ
Աղասի (Կարապետ Թուր-Սարգսյան)
Նազարեթ Չավուշ
Էդհեմ փաշա
Ալի Բեյ
Կողմերի ուժեր
1.500-6.000 30.000 կանոնավոր զորք


Զեյթունի 1895-1896 թթ. ապստամբությունը հայերի պատասխանն էր Համիդյան կոտորածներին։ Ապստամբությունն ավարտվեց հայերի կատարյալ հաղթանակով և արևմտյան երկրների միջամտությամբ։ Վերջիններիս միջնորդությամբ 1896 թ-ի հունվարի 30-ին Հալեպում կնքվում է հաշտության պայմանագիր, ըստ որի թուրքերը զորքերը ետ էին քաշում Զեյթունից, ապահովում էր նրանց կյանքն ու գույքը, Զեյթունում նշանակվում էր եվրոպացի կառավարիչ, իսկ տեղական պաշտոնյաները լինելու էին հայեր։[2]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 4
  2. Հայոց Պատմություն, հեղինակ Մելքոնյան , Չոբանյան, էջ 86-87