Երվանդ Քոչար

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Երվանդ Քոչար
Kochar.jpg
քանդակագործ, նկարիչ
Բնագիր ԱԱՀ՝
Ծննդյան օր՝ հունիսի 27 1899
Ծննդավայր՝ Թիֆլիս (Վրաստան)
Վախճանի օր՝ հունվարի 22 1979
Վախճանի վայր՝ Երևան (Հայաստան)


Այս հոդվածը նկարիչ-քանդակագործի մասին է։ Այլ գործածությունների համար, այցելեք Քոչար (բազմանշանակություն)։

Տես նաև Երվանդ Քոչարի թանգարան (Երևան)

Քոչար (Քոչարյան) Երվանդ Սիմոնի (հունիսի 27 1899, Թիֆլիսհունվարի 22 1979, Երևան) ― հայ խորհրդային նկարիչ-քանդակագործ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1976

Բովանդակություն

[խմբագրել] Կենսագրություն

1918–ին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ 1915-18–ին, միաժամանակ, սովորել է Գեղարվեստը խրախուսող կովկասյան ընկերության նկարչության դպրոցում, 1918–ին՝ Մոսկովյան Ազատ գեղարվեստական արվեստների վերջին կուրսում։ 1919–ին, ավարտելով ուսումը, վերադարձել է Թիֆլիս, նկարչություն է դասավանդել տեղի հայկական դպրոցներում, բացել իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ 1921–ին դասավանդել է Թիֆլիսի բարձրագույն պետական տեխնիկական արվեստանոցներում։ 1919–22–ին են ձևավորվել և դրսևորվել նրա արտիստական խառնվածքի հիմնական գծերն ու նախասիրությունները՝ ռացիոնալիզմ, ուժեղ, զգայական ձգտում դեպի պլաստիկ ծավալային ձևը, սիմվոլիկ մտածելակերպ, որոնք բնորոշ են մնացել ողջ ստեղծագործությանը։ 1922-ին Քոչարը մեկնել է արտասահման, եղել Կ.Պոլսում, Վենետիկում, ուր ստեղծած մի քանի դիմաքանդակների համար արժանացել է արծաթե մեդալի։ Այդ շրջանի նրա ստեղծագործությունը ներառում է կուբիզմի, սիմվոլիզմի, ֆուտուրիզմի, մետաֆիզիկական նկարչության, սյուրռեալիզմի, էքսպրեսիոնիզմի հոսանքների ազդեցությունը, նրանց ոճական–ձևական հնարների համադրումը։ 1936–ին վերադարձել է հայրենիք, ընդունվել Հայաստանի նկարիչների միության շարքերը և մասնակցել տեղական ու միութենական ցուցահանդեսների։ Պահպանելով նորարարական որոշ ձևամիջոցներ, առաջնակարգ նշանակություն է տվել բովանդակությանը, պատկերվողի կոնկրետ անհատական նկարագրի ու ներաշխարհի բացահայտմանը։ 1944-45–ին նկարչություն է դասավանդել Երևանի թատերական և պոլիտեխնիկական ինստիտուտներում։ Քոչարը բազմաժանր, բազմազան տեխնիկայով աշխատող արվեստագետ էր։ 1948–ին մոմաներկերի գյուտի համար ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին առընթեր Գյուտերի և հայտնագործությունների կոմիտեից ստացել է հեղինակային վկայագիր։ Նրա անունով է կոչվում Երևանի փողոցներից մեկը։

Քոչարի արվեստը իր մեջ ներառում է համաշխարհային հին ու նոր արվեստի, ինչպես և ժամանակակից նորարարական ուղղությունների շատ գծեր ու սկզբունքներ, սինթեզում հայ արվեստի հետ և, չնայած ոճական ու ձևական կողմերի և միջոցների բազմազանությանն ու հարստությանը, մնում է ռեալիստական ամուր հիմքի վրա։

[խմբագրել] Ստեղծագործություններ

[խմբագրել] Նկարներ

  • «Կշռաքարերով նատյուրմորտ» (1918)
  • «Ջութակ» (1919)
  • «Ձվաձև նատյուրմորտ» (1920)
  • «Ըմպանակով կինը» (1920)
  • «Նկարչի մոր դիմանկարը» (1919)
  • «Դե պրոֆունդիս» (1919)
  • «Ղազարոսի հարությունը» (1923)
  • «Տեսիլք» (1924)
  • «Սրճարան» (1925)
  • «Սիրահարներ» (1926)
  • «Բանաստեղծը» (1924)
  • «Ընտանիք–սերունդներ» (1925)
  • «Մանիկի դիմանկարը» (1946)
  • «Կոմիտաս» (1946)
  • «Նիզամին որդու հետ» (1953)

[խմբագրել] Քանդակներ

  • Մաքսիմ Գորկի – գիպս, (1936)
  • Շոթա Ռուսթավելի – կրաքար, (1937)
  • ԱլեքսանդրՊուշկին – գիպս (1937)
  • Նիզամի – գիպս, (1940)
  • Հ. Աբելյան – գիպս (1943)
  • Խաչատուր Աբովյան – գիպս, (1945)
  • Անանիա Շիրակացի – գիպս, (1952)
  • Մեսրոպ Մաշտոց – գիպս, (1952)
  • Միքայել Նալբանդյան – գիպս, (1954)
  • «Զվարթնոցի արծիվը» – բրոնզ, (1955)
  • «Սասունցի Դավիթ» – պղինձ, (1959)
  • «Վարդան Մամիկոնյան» – պղինձ, (1975)

[խմբագրել] Արտաքին Հղումներ

Wikiquote-logo-en.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են՝


Անձնական գործիքներ
Անվանատարածքներ
Տարբերակներ
Գործողություններ
Նավարկում
Մասնակցել
Գործիքներ
Այլ լեզուներով