Երուսաղեմի տաճար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հորդոս Մեծի Երուսաղեմյան տաճարի վերակառուցված մանրակերտը:

Երուսաղեմյան տաճար (եբր.՝ בֵּית הַמִּקְדָּשׁ‎, Բեյթ ա-Միքդաշ, այսինքն «Սրբազանության տուն»; եբր.՝ מִּקְדָּשׁ‎, Միքդաշ), մ.թ.ա.10-րդ դարից մինչև մ.թ. 1-ին դարի ընթացքում հրեա ժողովրդի կրոնական կյանքի կենտրոն։ Տաճարը գտնվում էր Երուսաղեմի Տաճարային լեռան վրա, որտեղ այժմ գտնվում է 637 թվականին արաբների կողմից կառուծված Քուբբաթ աս-ՍահրաԳմբեթ Ժայռի վրա») մահմեդական սրբավայրը։ Հնում միայն այդ վայրում էր կարելի Միասնական Աստծոն զոհաբերություն մատուցել, ինչը կատարում են քոհենները և ղևտացիները։ Տաճարը նաև տարին երեք անգամ ուխտագնացության վայր էր հանդիսանում հրեաների համար. Փեսախի (Զատիկ), Շավուոթի (Պենտեկոստե) և Սուքքոթի (Տաղավարաց տոն)ժամանակ։