Գուստավ Հերց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Գուստավ Լյուդվիգ Հերց

.
Ծնվել է 1887, հուլիսի 22
Գերմանիա Գերմանիա Համբուրգ
Մահացել է 1975, հոկտեմբերի 30
Բեռլին
Ազգություն գերմանացի
Գիտական ոլորտ ֆիզիկա
Ալմա մատեր Մյունխենի և Բեռլինի համալսարաններ

Գուստավ Հերց (անգլ.՝ Gustav Ludwig Hertz) (1887, հուլիսի 22, Համբուրգ-1975, հոկտեմբերի 30, Բեռլին), գերմանացի ֆիզիկոս, Բեռլինի ԳԱ անդամ, Նոբելյան մրցանակակիր (1925):

Գերմանացի ֆիզիկոս, մեծանուն ֆիզիկոս Հենրիխ Հերցի թոռն է:

Կենսագրություն[խմբագրել]

1913-1920 թթ. աշխատել է Բեռլինի համալսարանում, 1920-1925 թթ.` Էյդհովենի Ֆիլիպսի գործարանի լաբորատորիայում, 1925-1927 թվականին՝ Հալեյի համալսարանի, 1928-1935 թվականին՝ Բեռլինի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր։ 1935-1945 թթ. ղեկավարել է Բեռլինի Սիմենսի անվան գիտահետազոտական լաբորատորին: 1945-1954 թվականին աշխատել է ԽՍՀՄ-ում։ 1954-1962 թվականին Լայպցիգի ֆիզիկայի ինստիտուտի պրոֆեսոր և տնօրեն։

Հիմնական աշխատանքները նվիրված են սպեկտրադիտմանը: 1912-1914 թթ. Ջ. Ֆրանկի հետ կատարած հիմնարար փորձերի համար 1925 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի: 1913 թվականին Ֆրանկ Հերցի հետ հետազոտել է գազի ատոմների մոլեկուլների հետ էլեկտրոնների բախման երևույթը և փորձով ապացուցել ատոմի էներգիայի ընդհատ մակարդակի գոյությունը։ Ուսումնասիրել է ռենտգենյան ճառագայթների կլանման սպեկտրները, մշակել իզոտոպների բաժանման դիֆուզիոն մեթոդը։ Կատարել է մի շարք աշխատանքներ դիֆրակցիայի, էլեկտրոնային ճառագայթման, գազերի մեջ պարպումների, պլազմայի գերձայնի և կիսահաղորդիչների բնագավառում: Եղել է աշխարհի բազմաթիվ ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների անդամ, այդ թվում նաև ԽՍՀՄ ԳԱ (1958) արտասահմանյան անդամ[1]։

Պարգևներ[խմբագրել]

  • Նոբելյան մրցանակ (1925, Ֆրանկի հետ)
  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1951)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ, 1901-2000, Գիրք Ա, Երևան-2007: