Գեղանկարչություն
Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գեղանկարչություն (երփնագիր) - կերպարվեստի տեսակ, ինչպես նաև ներկերի օգնությամբ որևէ պինդ հարթության վրա ստեղծված գեղարվեստական երկ։ Գեղանկարչությունը մարդկային աշխատանքի զարգացած ձևերից մեկն է և առարկայական, գեղագիտական արժեքների ստեղծման ոլորտ։ Գեղանկարչությունը օգտվում է գույնի, գծանկարի, կոմպոզիցիայի, ռիթմի, լույսի և ստվերի ընձեռած հնարավորություններից, որոնք նպաստում են հարթության վրա վերակենդանացնել իրականությունը, ստեղծել ծավալի ու տարածության պատրանք, հոգեբանական կերպարներ,կենդանի ու անշունչ առարկաներ` ստատիկ ու շարժուն վիճակներում։
Ադրիան վան Օստադե. Նկարչի արվեստանոցը. 1663։
[խմբագրել] Գեղանկարի ժանրերը
- Ալեգորիկ
- Անիմալիստական
- Բեմական
- Դեկորատիվ կիրառական
- Կենցաղային ( բնանկար, դիմանկար, նատյուրմորտ )
- Մանրանկարչություն
- Մոնումենտալ
- Պատմական
- Սրբապատկերներ
[խմբագրել] Կատարման տեխնիկաներ
- Ջրում լուծվոշ ներկերով ջրաներկ, գուաշ, տեմպերա, թաց (ֆրեսկո) և չոր (արեսկո) հիմնածեփի վրա
- Յուղաներկ
- Սոսնձաներկ
- Մոմանկար
- Արծն
- Սիլիկատային ներկերով
- Խեցեգործական ներկերով
- Խճանկար
- Վիտրաժ