Գարինչա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆուտբոլ

Գարինչա
MFdSantos-Garrincha.jpg
Անձնական տեղեկատվություն
Ամբողջ. անուն Մանուել Ֆրանսիսկո դուս Սանթոս
Քաղաքացիությունը Բրազիլիա Բրազիլիա
Մականուն ազգի ուրախություն, կարճոտանի հրեշտակ,

ֆուտբոլի Չարլի Չապլինը, Գաուլիչո

Ծննդավայր   Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա Բրազիլիա
Ծննդյան թիվ   հոկտեմբերի 28, 1933 (1933-10-28) (81 տարեկան)
Մահվան թիվ    հունվարի 20, 1983
Մահվան վայր   Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա Բրազիլիա
Հասակ 169 սմ
Քաշ 72 կգ
Դիրք հարձակվող
Պատանեկան կարիերա
1947 - 1952 Բրազիլիա Պաու Գրանդե
Մասնագիտական կարիերա 1
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1953 - 1965 Բրազիլիա Բոտաֆոգո 236 (85)
1966 Բրազիլիա Կորինտիանս 4 (0)
1967 Բրազիլիա Պորտուգեզա 1 (0)
1968 Կոլումբիա Խունիոր Բարրանկիլիա 1 (0)
1968 - 1969 Բրազիլիա Ֆլամենգո 8 (0)
2010 - 2011 Բրազիլիա Օլարիա 8 (0)
1971 - 1972 Ընդամենը 257 (85)
Ազգային հավաքական
1955 - 1966 Բրազիլիա Բրազիլիա 60 (17)[1]

1 Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են
միայն առաջնության խաղերը և գոլերը.

Մանուել Ֆրանսիսկո դուս Սանթոս Գարինչա (հոկտեմբերի 28, 1933 - հունվարի 20, 1983), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, աջ եզրային լավագույն հարձակվող ֆուտբոլի պատմության մեջ[2][3][4][5][6][7], աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1958, 1962)։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Մանկություն[խմբագրել]

Ծնվել է 1933 թվականին Պաու-Գրանդի քաղաքում, բազմազավակ ընտանիքի 5-րդ երեխան էր։ Գարինչան ծնվել էր բնական մի քանի արատներով, նա շեղաչք էր, ողնաշարը ծռվածք ուներ, կոնքերի ոսկորները խառնված էին, իսկ նրա ձախ ոտքը աջ ոտքից կարճ էր 6 սմ-ով։ Նրա հայրը` Ամարոն ով պահակ էր աշխատում քաղաքի գործարաններից մեկում տառապում էր ալկոհոլիզմով և արդյունքում մահացավ լյարդի ստացած հիվադությամբ։ Մայրը նույնպես մահացավ վաղաժամ հերթական ծննդաբերության ժամանակ։ Գարինչան շատ ծանր է տանում մոր մահը։ Գարինչային ժառանգապես փոխանցվել էր հոր ալկոհոլիզմը և 4 տարեկանում նա արդեն տարված էր ալկոհոլով, իսկ 10 տարեկանից սկսած ծխում էր։

Գարինչա մականունը[խմբագրել]

«Գարինչա» մականունը նա ստացել է դեռ մանկուց, երբ նա սիրում էր բռնել քաղաքի մոտ գտնվող անտառում տարածված թռչնի մի տեսակ, որոնց անվանում էին գարինչաներ։ Նրա քույրը իրեն անավանել է գարինչա 4 տարեկանում, ասելով, որ այնքան շատ կբռնես այդ թռչունից, մինչև դու ինքդ կդառնաս գարինչա։

Գարինչան և ֆուտբոլը[խմբագրել]

Պատանի տարիքից Գարինչան հետաքրքրվում է ֆուտբոլով և ժամանակի մեծ մասը անցկացնում է ֆուտբոլ խաղալով։ 16 տարեկան հասակում արդեն մեծահասակների հետ խաղում է «Կրուզեյրո դու Սուլ» թիմի կազմում։ Հենց մեկնարկային խաղում աչքի է ընկնում խփած մի քանի գոլով և իր թիմը հաղթում է 8:1 հաշվով։ Հիմնականում հանդես է եկել Ռիո-դե-Ժանեյրոյի «Բոտոֆագո» թիմի և Բրազիլիայի հավաքականի կազմում։ Ֆուտբոլի բոլոր ժամանակների լավագույն աջ եզրային հարձակվողներից է։

Մրցանակներ, փաստեր, գոլեր[խմբագրել]

2000 թվականին Ֆուտբոլի պատմության և վիճակագրության միջազգային ֆեդերացիայի կողմից արված հարցման արդյունքում կազմված լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 8-րդն է, իսկ Հարավային Ամերիկայի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 4-րդը։ «The Times» թերթի վարկածով Գարինչան զբաղեցնում է 6-րդ տեղը ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ և նրա անունը ներառված է Ամերկայի գավաթի առաջնությանների պատմության բոլոր ժամանակների խորհրդանշանական հավաքականի մեջ։ Բրազիլիայում Գարինչան համարվում է 2-րդ լավագույն ու սիրված ֆուտբոլիսը Պելեից հետո։ 1953-1965 թվականներին նա «Բոտոֆագո» ակումբի կազմում մասնակցել է 579 խաղի և խփել 249 գոլ։ 1962 թվականի աշխարհի առաջնության լավագույն ռմբարկուն է 4 գնդակով[8]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. По версии сайта rsssf.com Гарринча сыграл за сборную Бразилии 50 матчей и забил 12 голов
  2. «Brittanica:Garrincha»։ Brittanica։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-02-01-ին։ http://www.webcitation.org/5w9n5Z1jL։ Վերցված է 2010-03-19։ 
  3. «PlayersBios:Garrincha»։ hallofchampions.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-02-01-ին։ http://www.webcitation.org/5w9n6lPOa։ Վերցված է 2010-03-19։ 
  4. «Idolos:Garrincha»։ esporte.uol.com.br։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-02-01-ին։ http://www.webcitation.org/5w9n7d6HT։ Վերցված է 2010-03-19։ 
  5. «Todos os brasileiros:Garrincha»։ folha.uol.com.br։ http://www1.folha.uol.com.br/folha/especial/2006/copa/todos_os_brasileiros-g.shtml։ Վերցված է 2010-03-19։ 
  6. Eduardo H. Galeano. Soccer in sun and shadow. — Verso, 2003. — P. 104, 118. — 244 p. — ISBN 9781859844236
  7. Горанский, И. В. Жизнь и смерть Маноэла дос Сантоса Гарринчи. С. 147. Цитируется газета «Эль Диа»
  8. Ալբերտ Միքայելյան, Մարզաշխարհի հարյուր գերաստղեր, Երևան, «ՎՄՊ-Պրինտ», 2008, էջ 16։