Բարբարոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գերմանական մարտիկներ, Ֆիլիպ Կլյուվերի Germania Antiqua գրքից (1616).

Բարբարոսներ (հին հունարեն՝ βάρβαρος - «ծանրածանր», լատ.՝ barbari) բառ, որով հին հույները, ապա հռոմեացիները անվանում էին իրենց լեզուն չհասկացող և ուրիշ լեզվով խոսող օտարներին։ Մեր թվարկության սկզբին հաճախ բարբարոս էին անվանում գերմանական ցեղերին։ Իսկ նոր շրջանում այդպես էին անվանում Հռոմեական կայսրություն ներխուժած և թագավորություններ հիմնած ժողովուրդներին։ Միջնադարում հայ հեղինակները բարբարոս անվանում էին ոչ հայերին՝ օտարներին։

Փոխաբերական իմաստով, բարբարոս են անվանում հետամնաց, մշակութային արժեքները ոչնչացնող մարդկանց;

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png