Բաթումի պայմանագիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Բաթումի պայմանագիրը ստորագրվել էր Բաթումում Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետության և Օսմանյան կայսրության միջև 1918թ. Հունիսի 4-ին։ Այն բաղկացած էր 14 հոդվածից։ Գեներալ Անդրանիկը քննարկում էր համաձայնագիրը առանց միջոցների մնացած Դաշնակցության հետ ձևավորելու Լեռնահայաստան:

Պայմանագրով Հայաստանի տարածքը կազմում էր 12 հազար քառակուսի կիլոմետր,պետք է վերանային ֆիդայական բոլոր ջոկատները,նաև Անդրանիկինը:Թուրքիային էր անցնում երկաթուղին:Ճանաչվում էր Հայաստանի Հանրապետությունը:Հայաստանին էր մնում Սևանը,Երևանը,Էջմիածինը: Գերմանացի դիվանագետի խոսքերով<<հայերին թողեցին Սևանում լողանալու տեղ,բայց չորանալու տեղ չթողեցին>>:Հայաստանը իրավունք չուներ հարաբերություններ հաստատել Անտանտի երկրների հետ:Պայմանագիրը գործել է մինչև Մուդրոսի զինադադարը`մի քանի ամիս: