Արֆո Պետրոսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Արֆո Պետրոսյան
Arfo petrosyan.jpg
(գրականագետ)
ԱԱՀ՝ Արֆո Պետրոսյան
Ծննդյան օր՝ փետրվարի 15, 1909
Ծննդավայր՝ Շուշի (Արցախ)
Վախճանի օր՝ սեպտեմբերի 23, 1985
Վախճանի վայր՝ Մոսկվա (ԽՍՀՄ)

Արֆո (Արփենիկ) Ավետիսի Պետրոսյան (1909, փետրվարի 15 - 1985, սեպտեմբերի 23), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1952-ից։

Ծնվել է Շուշի քաղաքում։ 1936-ին ավարտել է Մոսկվայի ժուռնալիստիկայի կոմունիստական ինստիտուտը։ 1938-45-ին աշխատել է ԽՄԿԿ Կենտկոմի ապարատում։ 1946—51-ին եղել է ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին առընթեր արվեստի գործերի վարչության նախագահի տեղակալը։ 1951-70-ին աշխատել է Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում (1955-ից` դիրեկտորի առաջին տեղակալ), ղեկավարել է ԽՍՀՄ ազգային գրականությունների մատենաշարի և «Բազմազգ սովետական գրականության պատմություն» վեցհատորյակի ստեղծման աշխատանքները։ 1970-ից «ՍՍՀՄ ժողովուրդների էպոսները» ակադեմիական մատենաշարի գլխավոր խմբագիրն էր։

Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Գրականության կուսակցականությունը» (1952, Մոսկվա), «Ժողովրդական պատմությունը և նրա էպոսը» (նվիրված «Սասնա ծռերին», 1982, Մոսկվա) և այլ գրքեր։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով։ Մահացել է Մոսկվայում։[1]

Աղբյուրներ [խմբագրել]

  1. (1986) Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող», էջ 451։