Ասկլեպիոս
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ասկլեպիոս (հին հուն.՝ Ἀσκληπιός` «բանող»), հունական դիցաբանության մեջ բժշկության աստվածը, Ապոլոն աստծո որդին, օժտված էր մեռելներին հարություն տալու կարողությամբ: Պատկերվում էր երկար մորուքով, ձեռքին օձով փաթաթած գավազան: