Անտուան Ֆրանսուա Պրևո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Antoine François Prévost.jpg

Անտուան Ֆրանսուա Պրևո, հայտնի է նաև որպես աբբա Պրևո (ֆր.՝ Antoine-François Prévost d'Exiles; [ ապրիլի 1, 1697 - նոյեմբերի 23, 1763), 18-րդ դարի ֆրանսիացի խոշորագույն գրողներից մեկը, «Մանոն Լեսկո» վեպի հեղինակ (1731, (ֆր.՝ Histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut, թարգմանվել է հայերեն [1]

Կենսագրություն[խմբագրել]

1713 թվականինին ավարտել է Ճիզվիաական քոլեջը, հետագայում դարձել է վանահայր։ «Աշխարհիկ կյանքից հեռացած տոհմիկ մարդու հիշատակարանը» (հատոր 1-7, 1728-1732), «Մեր օրերի հելլենուհու պատմությունը» (1740) վեպերում հանդես է եկել կրոն, խավարամոլության ու կեղծ բարեպաշտության դեմ, փնտրել է հասարակության «խելամիտ» կառուցման միջոց։ «Անգլիացի փիլիսոփան կամ Կրոմվելի ապօրինի զավակ Կլիվլենդի պատմությունը» (հատոր 1-8, (1731-1739) վեպում վճռվում են «բնական մարդու» խնդիրները՝ քաղաքակրթության հետ ընդհարվելիս, փառաբանվում է բանականությունը։

Գլուխգործոց[խմբագրել]

Պրեվո Դ’ի գլուխգործոցը «Ասպետ դե Գրիյոյի և Մանոն Լեսկոյի պատմությունը» վեպն է («Աշխարհիկ կյանքից հեռացած տոհմիկ մարդու հիշատակարանը») գրքի 7-րդ հատորը), որտեղ նկարագրված է սիրո ողբերգությունը սոցիալական անհավասարության վրա հիմնված հասարակարգում։ Այս գիրքը որի թեթևաբարո տոնը իշխանությունների կողմից գնահատվել է որպես բարոյականությունը վիրավորող, արգելվել է և այրվել։

Արգելքը վերացվել է 20 տարի հետո՝ 1753 թվականինին։ «Մանոն Լեսկոյի» սյուժեով գրվել են օպերաներ, բալետ, այն բազմիցս էկրանացվել է։ Հայերեն է թարգմանվել 19-րդ դարում (թարգմանիչներ Ստ․ Ոսկանյան, Գր․ Չիլինկիրյան)։ Երկեր Մանոն Լեսկոյի և ասպետ Դե Գրիյոյի

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Մանոն Լեսկոյի և ասպետ դե Գրիոյի պատմությունը / Աբբա Պրևո; Ֆրանս. թարգմ.՝ Վ. Գիլանյան; Առաջաբ. հեղ.՝ Ա.Կ. Վինոգրադով; Նկ.՝ Հ. Կոջոյան. - Երևան : Հայպետհրատ, 1937. - 245 էջ: