Ամինե Ավդալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ամինե Ավդալ
Aavdal.jpg
(բանաստեղծ, արձակագիր)
Ծնվել է հոկտեմբերի 16, 1906
Ծննդավայր Յամանչաիր (Թուրքիա)
Մահացել է սեպտեմբերի 22, 1964
Մահվան վայր Երևան (Հայաստան)

Ամինե Ավդալ (1906, հոկտեմբերի 16 - 1964, սեպտեմբերի 22), հայաստանցի եզդի բանաստեղծ, արձակագիր, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934-ից։ Ստեղծագործել է և' հայերեն, և' եզդիերեն։

Ծնվել է Կարսի մարզի Յամանչաիր գյուղում։ 1936-ին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1944-ից որպես ավագ գիտաշխատող աշխատել է ՀՍՍՀ ԳԱ պատմության թանգարանում, ապա պատմության ինստիտուտում։ 1944-ին «Եզդիկինը նահապետական ընտանիքում ըստ ազգագրական և ֆոլկլորային նյութերի» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։

Նրա առաջին պատմվածքը՝ «Ջասմ և Թոսմ», տպագրվել է 1924-ին, «Կարմիր ծիլեր» ամսագրում (Թիֆլիս)։

1933-ին Երևանում տպագրված «Հայ-Եզդիերեն» առաջին բառարանի (23.000 բառ) համահեղինակներից է։

Եզդիերեն լույս են տեսել նրա «Գարուն» (1935), «Երեք եղբայր» (1957), «Փարիշան» (1969), «Գյուլիզար» (1973) և այլ գրքեր։ Հայերեն լույս է տեսել նրա կազմած « Եզդիական ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուն (Երևան, 1957)։ Մահացել է Երևանում։ [1]

Ա. Ամինեի հայերեն երկերի մատենագրություն[խմբագրել]

  • Եզդի կինը նահապետական ընտանիքում, Երևան, 1948։
  • Արյան վրիժառությունը քրդերի մեջ և նրա մնացուկների վերացումը սովետական պայմաններում, Երևան, 1952։
  • Սովետական Հայաստանի քրդերի նոր կենցաղը, Երևան, 1953։
  • Գյուլիզար, Երևան, 1956։
  • Անդրկովկասյան քրդերի կենցաղը, 1957։
  • Առաջին գարուն, Երևան, 1961։
  • Եզդիները հավատալիքները, Երևան, «Գիտություն», 2006, 192 էջ։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. (1981) Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող», էջ 27։ 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

ԿատեգորիաԵզդի արձակագիրներ