Ահուրա Մազդա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ահուրա Մազդան(աջից, բարձր թագով) թագադրում է Արդաշիր I-ին (ձախ կողմում է): Նաղշե Ռուստամ, մ.թ.ա.3-րդ դար:

Ահուրամազդան (ինչպես նաև Ահուրա-Մազդա) զրադաշտականության գերագույն աստվածն է։ Ըստ առասպելաբանության ստեղծել է երկինքը, երկիրը և մարդուն։ Բարու և չարի պայքարի վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման հետ կապված՝ Ահուրամազդան դիտվել է իբրև բարի սկզբունքի մարմնավորում, բարի աստված, որը մշտական պայքարի մեջ է չար աստծո՝ Ահրիմանի հետ։
Հայերի մեջ հայտնի է եղել Որմիզդ անունով՝ Ահուրամազդայի անվան պահլավական Հորմիզդ, Օրմիզդ ձևերից, նոր պարսկերենում՝ Հորմոզ։ Արամազդ աստծո անունից է ծագել Ահուրամազդան։
Առաջին անգամ Ահուրա Մազդայի անունը երևացել է Աքեմենյան դարաշրջանում (մ.թ.ա.550-330թթ.) Բեհիսթունի արձանագրություններում։ Մինչև Արտաքսերքսես II-ը Ահուրա Մազդան միակ աստվածն էր, ապա սկսեց նրա պաշտամունքը ևս երկու աստվածների՝ Միթրայի (հայկական տարբերակը՝ Միհր) և Ապամ Նապատի հետ։