Ալբերտ Ազարյան
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ալբերտ Վաղարշակի Ազարյան (ծնվ. 1929, փետրվարի 11), հայ մարմնամարզիկ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1954), ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ, ՀԽՍՀ ֆիզկուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործիչ (1967)։ Օլիմպիական խաղերի եռակի (1956, 1960), աշխարհի (1954, 1958), Ասիական խաղերի (1963), Եվրոպայի չեմպիոն։ Մարմնամարզության միջազգային ֆեդերացիայի հավաստագրման համաձակն օղակների վրա նրա կատարած վարժությունների համալիրը պաշտոնապես անվանակոչվեց «Ազարյանական խաչ»։
Ավարտել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական ինստիտուտը (1956)։
Նրա որդին` Էդվարդ Ազարյանը նույնպես մարմնամարզիկ է` օլիմպիական չեմպիոն (1980)։[1][2][3]
